Kendisini Çerkes olarak gören hiç kimsenin Çerkeslerin tarihi topraklarından – Çerkesya’dan – vazgeçmeye ahlaki hakkı yoktur!

Halkımızın binlerce yıldır üzerinde şekillendiği bu topraklar, topraklarını ve Özgürlüklerini savunmak için sonuna kadar savaşan atalarımızın kanıyla sulanmıştır.

Soykırım ve işgalin sonuçlarını kabul etmeye hakkımız yok – sonuna kadar savaşan ve bu şiddet eylemlerini tanıyan tek bir belgeyi bile imzalamayanların anısına ihanet etmek şöyle dursun.
Onlar kabul etmediler – ve bizim de kabul etmeye hakkımız yok!

Bugün kendisine Çerkes diyen ve kökenlerine saygı duyan kim, yüzyıllar boyunca bu toprakları savunan atalarımızın yaptıklarının küçük bir kısmını bile yapmadan bu topraklardan vazgeçebilir?

Çerkesya’yı yeniden yaratmak için henüz gerçek adımlar atamıyorsak, en azından bunun hakkında konuşmalıyız.
Eğer konuşamıyorsak, en azından içten içe adaletsizliğe karşı çıkmalıyız.

Hazırlanmalı, yeteneklerimizi genişletmeli, pozisyonlarımızı güçlendirmeliyiz – ama asla zorla dayatılanı kabul etmemeliyiz.

Aynı zamanda, hiç kimsenin bu topraklardan kovulması çağrısında bulunmuyoruz. Bu bizim ahlaki ilkelerimize, özellikle de ortak bir sosyo-kültürel alanda yüzyıllardır barış içinde yaşadığımız komşularımızla olan ilişkilerimize aykırı olacaktır.

Bugün burada yaşayanların bu topraklarda yaşamaya hakkı vardır. Dahası, eğer mümkünse, biz Çerkesler onların haklarını, mülklerini ve güvenliklerini garanti altına almalıyız.
Ancak şunu da kesin ve net bir şekilde söylemek zorundayız: Bu topraklar tarihi Çerkesya’dır. Her zaman kalbimizdeydi, öyle ve öyle kalacak.

Dünyanın dört bir yanına dağılmış milyonlarca insanın bir parçası olan her Çerkes’in anavatanına dönme ve orada yaşama hakkı vardır.

Çerkesya yeniden doğacaktır – atalarımızın anısı adına, kardeşlik, Adıgaga, öz saygı ve komşulara saygı adına.

Adıge lapk’yr Pseusch!